نقشه ترامپ برای حمله زمینی به جنوب/ ایران با این سلاح ها آمریکا را شکست می دهد

 حمله آمریکا به پل ها و برخی تجهیزات لجستیک ایران برخی را به این گمان انداخته که ممکن است آمریکا به برخی جزایر و مناطق ساحلی ایران حمله زمینی کرده و تلاش کند که در این سواحل نیرو پیاده کند. این مساله بارها از جوانب گوناگون بررسی شده است. درباره هدف آمریکا از این اقدام احتمالی بحث های متفاوتی شده است (اینجا بخوانید). بیشتر تحلیلگران معتقدند که این مساله با 2 هدف انجام می گیرد:

الف. معامله با ایران در مذاکرات آتی و گرفتن حداکثر امتیازات

ب. بازکردن تنگه هرمز از طریق تسلط بر سواحل خلیج فارس

هر کدام از این دو احتمال درست باشد باید گفت که آمریکایی ها در صورت حمله، قصد دارند در سواحل و جزایر جنوبی استقرار داشته و از پیشروی بیشتر و درگیری حداکثری اجتناب کنند و وارد جنگ شهری نشوند. بمباران پل ها و لجستیک منتهی به جنوب کشور نیز این را نشان می دهد که آمریکایی ها قصد دارند در صورت ورود احتمالی به جنوب، سرعت رسیدن نیروهای ایرانی به این مناطق را کند کنند تا بتوانند استحکامات دفاعی خود در جنوب را مستقر کرده و تقویت نمایند.

استراتژی «سکون و دفاع» و نقص هایش

این تحلیل نشان می دهد که آمریکایی ها قصد دارند در صورت حمله زمینی به ایران، از استراتژی «سکون و دفاع» استفاده کنند. در این استراتژی، نیروها از طریق ساخت استحکامات دفاعی (از جمله خطوط دفاعی، رادارها، پدافندهای موشکی و هوایی و ...) بیرون منطقه اشغالی، تلاش می کنند این منطقه را حفظ کنند و از تحرک و جابه جایی نیروها در مناطق مختلف اجتناب می کنند.

این استراتژی ویژگی هایی دارد که می توان آنها را نوعی نقص و «شکاف» دانست. این شکاف ها به ایران اجازه می دهد ضربه شدیدی به آمریکا زده و امکان پیروزی را از یانکی ها بگیرد. مهم ترین ویژگی های این استراتژی بدین شرح است:

الف. مجاورت و نزدیکی به محل استقرار نیروهای آفندی (در اینجا ایران)

ب. عدم تحرک و جابه جایی و اولویت ایستایی بر پویایی نیروها (دینامیسم)

ج. محدودیت لجستیک و دوری از منابع (سلاح، غذا و ...)

د. محدودیت جغرافیایی و آب و هوایی (خشکی مناطق، ناآشنا بودن با منطقه، گرمای هوا و ...)

این 4 ویژگی اگر با قابلیت های ایران در نبرد و تسلیحات آن جمع شوند، می توانند شکست آمریکا و پیروزی ایران را رقم بزنند.

قابلیت های ایران در جنگ نزدیک

قدرت ایران در نبردهای نزدیک غیرقابل کتمان است. این قدرت هم عمومی است و محصول نزدیک بودن به محل استقرار دشمن است و هم اختصاصی است و معلول قابلیت های نظامی ایران است. مهم ترین این قابلیت ها بدین شرح است:

الف. توپخانه ایران

نزدیکی ایران به محل استقرار نیروهای آمریکایی سبب می شود که توپخانه ایران فعال شود و ثمربخشی چندبرابری آن را تضمین می کند. توپخانه به دلیل نوع پرتاب توپ و نحوه عملکردش قابلیت رهگیری توسط پدافندهای دشمن را ندارد و به دلیل نزدیکی به محل استقرار دشمن (در جنوب) ضربات سنگینی می تواند به آمریکایی ها وارد کند.

ب. پهپادها و FPV ها

پهپادها و FPV های ایران استاد ضربه وارد کردن به دشمن در مناطق نزدیک هستند. این پرنده ها به خصوص در مناطق پهناور جنوب، توانایی بالایی دارند و اگرچه توسط رادارها شناسایی می شوند اما به دلیل نزدیکی به محل استقرار دشمن و تعداد بالا، آسیب فراوانی به خصم وارد می کنند. این مساله در جنگ حزب الله و اسرائیل نیز مشاهده شد. در این جنگ، حزب الله از طریق نزدیک بودن به مقر صهیونیست ها، توانست ضربات سنگینی به آنها وارد کند و عمده ضربات را نیز از طریق ریزپرنده ها و FPV های خود به دشمن صهیونی وارد کرد.

ج. جغرافیا و سبک جنگی

سبک جنگی ایران که اخیرا به آن «دفاع موزاییکی» گفته می شود، قابلیت فراوانی در ضربه زدن به دشمن در جغرافیای خود دارد. ناآشنا بودن دشمن با جغرافیای ایران، موقعیت سوق الجیشی جنوب، گرمای هوا، توانایی ایران در جنگ چریکی و دریایی کوتاه مدت و ... همگی مزایای ایران در ضربه زدن به دشمن آمریکایی است و در صورت حمله آمریکا به ایران، از آن بهره خواهد برد.